Wie

Een jongen van een jaar of 5, 6, kijkt naar een meisje – ze is een aantal jaren ouder en ze heeft net een flinke uitbrander gekregen. Zij begrijpt niet waarom, hij ook niet. Ze is in tranen, hij is verontwaardigd, want zij en hij begrijpen dat die uitbrander – hoe logisch ook vanuit het perspectief van haar ouders – niet terecht was, niet klopte met de situatie.

Die jongen werd ouder, maakte een hoop mee. Kreeg veel basisvertrouwen mee, en maakte ook mee dat zijn vertrouwen flinke krassen kreeg. Blijmoedig struikelde hij voorwaarts en belandde in de techniek om voorvechter te worden hen die niet gehoord werden bij de ontwikkeling ervan: de gebruikers. Een stukje rechtvaardiging van wat er op zijn 6e gebeurde? Misschien ook wel de visie dat iedereen behoefte heeft gehoord te worden.

De contacten met mensen lieten hem niet los en hij is zijn sociale vaardigheden verder gaan ontwikkelen naast zijn technische.
En hier ben ik dan, inmiddels ben ik – onder meer:

  • Man van Maaike, papa van Elyssa (2013) en Nathan (2017)
  • Senior applicatiebeheerder,
  • Betrokken als trainer en counsellor bij het PrePairweekend, waar stellen investeren in hun relatie,
  • Opgeleid als coach

En in al die rollen is het voor mij belangrijk om eerst te verbinden, te begrijpen en vanuit de ontstane relatie te kijken hoe de eindgebruiker, collega, familielid, coachee, bezoeker, verder kan komen.
Klinkt wel heel ‘heilig’ he? Uiteraard heb ik ook mijn eigen belangen en moet ik die wegen in elke rol en situatie… en struikel ik daar soms ook weleens over mezelf… Maar wat ben ik dan blij met de meezoekers! En dat wens ik ook jou toe 🙂